Mutlakçılık

Bir sanat eserini analiz etmek gibi bilinçli çaba ve aktif irade gerektiren üst düzey dikkat süreci.

Gottfried Wilhelm Leibniz tarafından öne sürülen; birbirine bağımsız monadların ya da zihin ile bedenin, doğrudan bir nedensel etkileşim olmaksızın tanrısal bir tasarımla kusursuz bir senkronizasyon içinde çalıştığını savunan felsefi ve teorik ilke.

Çevredeki uyaranlar ile nesneler arasındaki ilişkileri veya uyaranlar arasındaki ince farkları algılama yeteneğinin deneyim ve tekrar yoluyla gelişmesi sürecidir.

Koşulsuz uyarıcının yiyecek gibi pozitif bir pekiştireç olduğu klasik koşullanma türüdür.