Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İyi Ben

Good Me

Tanım

Harry Stack Sullivan'ın benlik kuramında, ebeveynler tarafından onaylanan ve ödüllendirilen davranış ile dürtülerin çocuk tarafından içselleştirilmiş kişiselleştirmesidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Yedi yaşındaki Elif, okulda ödevlerini eksiksiz bitirip öğretmeninden ve annesinden övgü aldığında büyük bir huzur ve kabul hissi yaşar. Annnesinin ona gülümseyerek 'Ne kadar akıllı ve uslu bir çocuksun' demesi, Elif'in zihninde 'iyi ben' imgesini pekiştirir. Elif, bu onaylanma halini korumak adına evde ve sosyal yaşamında saldırgan ya da kuralsız dürtülerini bastırmayı öğrenir; çünkü bu dürtülerin sevilmeme ve kaygı yaratma riski taşıdığını deneyimlemiştir.

Derin Analiz

Harry Stack Sullivan'ın Kişilerarası Psikiyatri teorisinde benlik sistemi, çocuğun erken dönemdeki bakım verenleriyle (özellikle anne ile) olan etkileşimleri sonucunda üç ana bileşene ayrılır: 'İyi ben', 'kötü ben' ve 'ben değil'. 'İyi ben', ebeveyn onayını, sevgisini ve ödüllendirmesini kazanan tutum, duygu ve davranış kümesini temsil eder. Bu yapı, çocuğun sosyalizasyon sürecinde kaygıyı minimize etmek ve kendilik değerini korumak için bir tampon mekanizma işlevi görür. Çocuk, hangi davranışların onaylandığını öğrenerek benlik algısını bu yönde şekillendirir. Ancak bu durum, onaylanmayan yönlerin 'kötü ben' veya 'ben değil' olarak bastırılmasına ya da benlikten dışlanmasına da zemin hazırlar. Gelişimsel psikoloji ve klinik pratikte bu kavram, bireyin onay arayışı, uyum sağlama mekanizmaları ve kendilik imgesinin temellerini anlamak için kritik bir analitik çerçeve sunar.

Etimoloji

İngilizce 'good' (iyi, makbul) ve 'me' (ben, ego) kelimelerinin birleşiminden oluşur; Harry Stack Sullivan'ın kişilerarası (interpersonal) psikiyatri kuramında benlik sisteminin (self-system) yapı taşlarından birini tanımlamak üzere türetilmiştir.

Karıştırmayın

Carl Rogers'ın 'koşullu kabul' veya 'ideal benlik' kavramlarıyla karıştırılabilir; ancak 'iyi ben' tamamen Sullivan'ın kişilerarası dinamiklerine ve erken dönem anne-çocuk etkileşimindeki kaygı regülasyonuna odaklanır.