Korkulu Bağlanma
Fearful Attachment
Tanım
Hem benliğe hem de başkalarına yönelik olumsuz içsel çalışma modelleriyle tanımlanan; bireyin yakınlıktan kaçınırken aynı zamanda reddedilme korkusuyla aşırı derecede onay aradığı düzensiz bir yetişkin bağlanma stili.
Örnek Vaka / Uygulama
30 yaşındaki bir danışanın, yeni başladığı romantik ilişkide partneri tarafından çok sevilmesine rağmen, 'Bir gün mutlaka gerçek yüzümü görüp beni terk edecek, en iyisi ben onunla bağımı koparayım' düşüncesiyle ani ve açıklamasız bir şekilde ilişkiyi bitirmesi ve ardından müthiş bir yalnızlık ve terk edilme acısıyla kıvranması.
Derin Analiz
Korkulu bağlanma (aynı zamanda kayıtsız-kaçınmacı ve saplantılı stillerden farklı olarak 'korkulu-kaçınmacı' veya 'kısıtlı/korkulu' olarak da bilinir), John Bowlby ve Mary Ainsworth'ün öncülük ettiği bağlanma teorisinin yetişkinlikteki izdüşümüdür. Birey, hem kendini sevilmeye değer ve yetkin olmayan biri olarak görür hem de diğerlerini güvenilmez, reddedici ve zararlı olarak algılar. Bu çift kutuplu bilişsel çelişki, 'yaklaşma-kaçınma çatışması' yaratır: kişi derin bir yakınlık arzusu duyar ancak bu yakınlık ihtimali belirdiği anda orantısız bir tehdit algısı (anksiyete) tetiklenir ve kendini korumak için ilişkiden uzaklaşır. Nörobiyolojik düzeyde, bu stil kronik bir hiperaktivite ile karakterize edilen otonom sinir sistemi yanıtlarını ve amigdala aşırı tepkiselliğini barındırır; bu da stres altında regülasyon becerilerinin bozulmasına yol açar. Klinik pratikte, genellikle travmatik erken dönem bakım veren ilişkilerinin veya tutarsız, korkutucu ebeveyn tutumlarının bir sonucudur.
Etimoloji
Karıştırmayın
Saplantılı (preoccupied) bağlanma ile karıştırılır; saplantılı bağlanmada kişi başkalarını olumlu, kendini olumsuz görür (onay arayıcıdır). Korkulu bağlanmada ise hem benlik hem de diğerleri olumsuz algılanır, bu yüzden hem kaçınma hem de kaygı aynı anda üst düzeydedir.