Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Özdeşim Kurma

İdentification

Tanım

Bireyin kendi benliğini bir başkasının özellikleri, tutumları veya değerleriyle, genellikle bilinçdışı bir düzeyde özdeşleştirerek benimseme süreci.

Örnek Vaka / Uygulama

Ergenlik dönemindeki bir bireyin, hayranlık duyduğu bir sosyal grubun liderinin konuşma tarzını, giyim kuşamını ve dünya görüşünü hiçbir rasyonel gerekçe aramaksızın kendi yaşamına entegre etmesi ve bu özellikleri kendi benliğinin kalıcı bir parçası haline getirmesi.

Derin Analiz

Özdeşim kurma, gelişimsel psikoloji ve psikanalitik teoride benliğin (ego) yapılanmasında merkezi bir işlev görür. Psikanalitik kuramda bu mekanizma, nesne kaybıyla ilişkili kaygıyı hafifletmek veya dışsal nesne ile yaşanan çatışmaları içselleştirerek azaltmak amacıyla ego yapısına dışsal özelliklerin dahil edilmesini sağlar. Gelişimsel perspektifte bebeklikten yetişkinliğe kadar uzanan bir yelpazede; ebeveynlerin, akran gruplarının ya da sosyal rollerin içselleştirilmesiyle benlik sınırlarının genişlemesine ve kimlik kazanımına zemin hazırlar. Psikometrik ve istatistiksel bağlamda (özellikle doğrulayıcı faktör analizinde) ise modelin parametrelerinin verilerden benzersiz biçimde tahmin edilebilirliğini ifade eden tamamen farklı bir teknik tanıma da sahiptir.

Etimoloji

Latince 'identificare' (aynı kılmak, birleştirmek) fiilinden türetilmiş olup, 'idem' (aynı) ve 'facere' (yapmak) köklerine dayanır.

Karıştırmayın

Taklit (imitation) ile sıklıkla karıştırılır; taklit geçici ve dışsal bir davranış kopyalamasıyken, özdeşim kurma kalıcı bir benlik dönüşümü ve yapısal içselleştirme sürecidir.