Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Entelekt

İntellect

Tanım

Zihnin soyut, nesnel akıl yürütme, kavramsallaştırma ve yargılama kapasitelerini toplu olarak ifade eden üst düzey bilişsel yetidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik veya akademik bir tartışmada, bir bireyin sadece verileri ezberlemekle kalmayıp, bu veriler arasındaki etik, felsefi ve soyut çelişkileri nesnel bir mantık süzgecinden geçirerek tutarlı bir argüman inşa etmesi entelekt kapasitenin aktif kullanımını gösterir.

Derin Analiz

Bilişsel bilimler ve felsefi psikoloji düzleminde entelekt, bireyin duyusal girdilerden ve anlık duygusal tepkilerden bağımsız olarak soyut gerçeklikleri kavrama, mantıksal tümevarım/tümdengelim yapma ve felsefi sorgulama yürütme gücüdür. Genel zekadan (intelligence) farklı olarak, öğrenme hızı veya adaptasyon becerisinden ziyade, edinilen bilginin soyut ve eleştirel bir süzgeçten geçirilerek hakikat ile yanlışın ayırt edilmesini sağlayan nihai işlevsel boyuttur. Nörobiyolojik temelde, prefrontal korteksin üst düzey yürütücü işlevleri ve entegratif kortikal ağlarla doğrudan ilişkilidir.

Etimoloji

Latince "intellectus" (anlayış, kavrayış, akıl) sözcüğünden türetilmiş olup, "inter-" (arasında) ve "legere" (seçmek, toplamak, okumak) köklerinin birleşiminden meydana gelir.

Karıştırmayın

Genellikle 'intelligence' (zeka) kavramıyla karıştırılır; zeka problem çözme ve öğrenme kapasitesini kapsarken, entelekt bu kapasitenin soyut akıl yürütme ve felsefi düşünce alanına uygulanmasını ifade eder.