Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Heteronomi

Heteronomy

Tanım

Bireyin kendi kararlarını alma kapasitesinden yoksun olması ve davranışlarını dışsal etkenlere, otoritelere veya diğer bireylere bağımlı olarak şekillendirmesi durumu.

Örnek Vaka / Uygulama

Yetişkin bir danışanın, kariyer seçiminden giyim tarzına kadar her adımda ailesinin onayını araması, kendi isteklerini ifade edememesi ve 'Annem öyle uygun gördü' diyerek tüm yaşam kararlarını dışsal bir merciye devretmesi klinik düzeyde heteronomi örneğidir.

Derin Analiz

Bilişsel bilimler ve ahlak psikolojisinde heteronomi, öz-belenim (self-determination) kapasitesinin gelişmemiş ya da baskılanmış olduğu durumları inceler. Bireyin içsel motivasyon odaklarından yoksun dışsal odaklı (external locus of control) bir yaşam sürdüğünü gösterir. Jean Piaget'nin ahlaki gelişim kuramında çocukların kuralları otoriteden mutlak bir şekilde kabul ettiği erken dönem ahlakını tanımlarken, Immanuel Kant felsefesinde ise ahlaki özerkliğin tam zıttı konumunda yer alır. Klinik düzlemde ise bireyin kendi yaşam yönelimleri üzerinde kontrol sahibi hissedememesi, öğrenilmiş çaresizlik ve kronik bağımlı kişilik örüntüleriyle doğrudan ilişkilidir.

Etimoloji

Antik Yunanca 'heteros' (diğer, farklı) ve 'nomos' (kural, yasa) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir; kelime anlamı olarak 'başkalarının yasasına bağlı olma' durumunu ifade eder.

Karıştırmayın

Özerklik (Autonomy) ile karıştırılır; özerklik bireyin kendi yasalarını kendi koyması ve içsel motivasyonla hareket etmesi iken, heteronomi tamamen dışsal kontrol odaklıdır.