Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İnfantilizm

İnfantilism

Tanım

Daha büyük çocuklarda veya yetişkinlerde, bebeklere ya da küçük çocuklara özgü davranışsal, fiziksel veya zihinsel işlevsellik özelliklerinin görülmesi.

Örnek Vaka / Uygulama

32 yaşındaki bir bireyin, yerindeki yoğun sorumluluklar ve kronik stresle başa çıkamadığı dönemlerde evde battaniyeye sarılarak bebek gibi konuşması, ebeveynlerinden sürekli besleme ve bakım talep etmesi infantil davranış kalıplarına klinik bir örnektir.

Derin Analiz

İnfantilizm, gelişimsel bir duraklama veya psikolojik bir savunma mekanizması olarak ortaya çıkabilen çok boyutlu bir olgudur. Gelişimsel açıdan endokrinolojik bozukluklar veya nörolojik yetersizlikler nedeniyle fiziksel olgunlaşmanın çocuksu düzeyde kalmasını ifade ederken; psikodinamik ve klinik psikolojide genellikle bireyin başa çıkamadığı stresörler karşısında daha erken bir gelişimsel evreye geri dönmesi (regresyon) bağlamında ele alınır. Bilişsel ve davranışsal düzeyde, bireyin yaşına uygun olmayan bağımlılık örüntüleri, yardıma aşırı gereksinim duyma ve çocuksu ses tonu veya oyun formları sergilemesiyle karakterizedir. Tanısal süreçte, bu durumun organik bir endokrin patolojiden mi yoksa yapısal bir kişilik organizasyonundan kaynaklandığı dikkatle ayırt edilmelidir.

Etimoloji

Latince 'infantilis' (küçük çocuk, bebek ile ilgili) kelimesinden türetilmiştir; 'in-' (değil, -siz) ve 'fari' (konuşmak) köklerinin birleşiminden türeyen 'infans' (henüz konuşamayan) sözcüğüne dayanır.

Karıştırmayın

Regresyon ile sıklıkla karıştırılır; regresyon daha geniş bir savunma mekanizması yelpazesini kapsarken, infantilizm bu sürecin bebeklik evresine özgü davranış ve işlevsellik kalıplarını sabitleştiren spesifik bir görünümüdür.