Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İritabilite

İrritability

Tanım

Aşırı, kolayca tetiklenen öfke, kızgınlık veya sabırsızlık durumu; fizyolojik bağlamda ise hücre veya dokuların uyaranlara yanıt verebilme kapasitesi.

Örnek Vaka / Uygulama

Klinik bir değerlendirmede, 34 yaşındaki danışanın yerindeki sıradan gecikmeler veya trafikteki ufak aksamalar karşısında ani öfke patlamaları yaşaması, kapıları çarpması ve bu tepkileri bastırmakta son derece zorlandığını bildirmesi iritabilite tablosuna örnektir.

Derin Analiz

İritabilite, hem psikopatolojide hem de fizyolojide kritik bir eşik değerini ifade eder. Klinik psikoloji ve psikiyatride, düşük frustrasyon toleransı ve minör uyaranlara bile disproporsiyonel (oran dışı) reaksiyon verme eğilimi olarak kendini gösterir. Depresif bozukluklar, bipolar bozukluk, anksiyete ve travma sonrası stres bozukluğu gibi pek çok tablonun prodromal veya çekirdek belirtileri arasında yer alır. Nörobiyolojik düzeyde, prefrontal korteksin amigdala ve limbik sistem üzerindeki inhibitör kontrolünün zayıflamasıyla, yani üst-alt (top-down) düzenleme mekanizmalarındaki işlev bozukluklarıyla ilişkilendirilir. Fizyolojik tanımda ise uyarılabilirlik (excitability) kavramıyla örtüşerek sinir ve kas dokularının elektrokimyasal potansiyel değişimlerine yanıt verme yeteneğini tanımlar.

Etimoloji

Latince 'irritare' (öfkelendirmek, kışkırtmak) fiilinden türetilmiştir; kökenindeki 'ira' (öfke) sözcüğüne dayanır.

Karıştırmayın

Agresyon (saldırganlık) ile sıklıkla karıştırılır; agresyon aktif ve genellikle zarar verme amaçlı bir davranışı içerirken, iritabilite daha çok reaktif bir duygu durumunu ve düşük eşikli hoşnutsuzluğu temsil eder.