Klasik Teori
Classical Theory
Tanım
Psikanalitik kuramın temellerini oluşturan ve Sigmund Freud'un ilk dönem formülasyonlarına dayanan klasik psikanaliz ekolü.
Örnek Vaka / Uygulama
Odağında açıklanamayan bir kol felci (konversiyon bozukluğu) bulunan bir hastanın tedavisinde, klasik teori bu bedensel belirtinin sembolik bir anlam taşıdığını ve bilinçdışına itilmiş libidinal veya agresif bir çatışmanın somutlaşmış bir uzantısı olduğunu öne sürer.
Derin Analiz
Klasik teori, Freud'un dürtü kuramı (drive theory), topografik kişilik modeli (bilinçdışı, önbilinç, bilinç) ve yapısal model (id, ego, süperego) ekseninde şekillenir. Psikoseksüel gelişim evrelerini, birincil ve ikincil süreç düşüncesini ve psişik determinizmi merkeze alır. Klinik pratikte semptomların bastırılmış çatışmaların ve libidinal enerjinin türevleri olarak ortaya çıktığını varsayar; serbest çağrışım ve rüya analizi gibi tekniklerle bilinçdışı materyale erişimi hedefler.
Etimoloji
Latince 'classicus' (birinci sınıfa ait, en üst düzey yurttaş veya eser grubu) sözcüğünden türetilmiş olup, bilim ve felsefede temel kabul edilen, standartlaşmış öğretileri tanımlar.
Karıştırmayın
Modern psikanalitik kuramlar, nesne ilişkileri teorisi ve self psikolojisi ile karıştırılır; klasik teori daha çok dürtü ve çatışma modeline odaklanırken, modern yaklaşımlar kişilerarası ilişkiler ve öznelerarasılığa ağırlık verir.