M

Benzer yetenek düzeyine sahip farklı alt gruplardaki bireylerin, bir test maddesini aynı şekilde yanıtlayama olasılıklarının eşit olmama durumu.

Madde bağımlılığı olan bir bireyin, kullanımını sonlandırmasını ve bu yoksunluğu kalıcı kılmasını sağlayan çok boyutlu müdahaleler bütünü.

Bireylerin madde kullanımı açısından derinlemesine bir değerlendirmeye gerek duyup duymadığını hızlı bir şekilde tespit etmek için kullanılan kısa mülakat veya öz-bildirim ölçeği.

Bireylerin gizil özelliklerini ve test maddelerinin karakteristik özelliklerini matematiksel modeller aracılığıyla inceleyen modern psikometri yaklaşımı.

Kronik ve ağır düzeyde madde veya ilaç kullanımının ani olarak kesilmesi ya da azaltılması sonucunda ortaya çıkan, fizyolojik ve psikolojik bulgularla karakterize klinik sendrom.

Bir dizi veya uyaran dizisi içerisindeki ardışık iki madde ya da öge arasında geçen zaman aralığı.

Bir test bataryasındaki her bir maddenin diğer maddelerle olan istatistiksel ilişki derecesidir ve iç tutarlılığın, dolayısıyla test güvenilirliğinin temel bir göstergesi olarak kullanılır.

Göz kaslarının dengesini ve olası heteroforileri tespit etmek amacıyla cam çubuklar aracılığıyla ışığı çizgiye dönüştürerek yapılan bir oftalmolojik değerlendirme testidir.

Kulaklığa ihtiyaç duyulmaksızın, serbest ses alanında bir dinleyicinin karşı duvarından verilen saf sesleri fark edebildiği en düşük ses basınç seviyesini ifade eden işitsel eşiktir.

Endokannabinoid sistemin anahtar bileşeni olan 2-araşidonoilgliserolün (2-AG) hidrolizinden sorumlu ana enzimi ifade eden biyokimyasal kısaltma.

Lateral genikülat çekirdeğin ventral katmanlarındaki büyük nöronlardan oluşan, hareket, biçim ve parlaklık değişimlerinin hızlı algılanmasını sağlayan görsel işleme alt sistemidir.

Platon'un insan algısının sınırlılıklarını ve duyusal dünyanın yanıltıcı doğasını açıklamak için kullandığı, insanları mağaradaki zincirlenmiş mahkûmlara benzettiği felsefi metafor.

Topluluk temelli denetim mekanizmalarının ve sosyal bağların bir bölgedeki suç oranları ile uyum üzerindeki düzenleyici etkisi.

Bireyin başkalarının yanında ya da onların dikkati üzerindeyken hafif bir onaylamama durumunda veya sosyal pot kırmalar sonucunda hissettiği, kendine dönük farkındalık ve huzursuzluk yaratan öz-bilinçli bir duygudur.

Mahkemede bir tanığın verdiği ifadenin güvenilirliğini, tutarlılığını veya doğruluğunu sarsmak ya da çürütmek amacıyla sunulan delil türüdür.

Bir yargıç veya sulh hâkimi tarafından yasal olarak zorunlu kılınan her türlü değerlendirme, danışmanlık, müdahale veya klinik hizmet.

Davanın doğrudan tarafı olmayan, ancak hukuki ihtilafla ilgili uzmanlık alanına giren konularda mahkemeyi bilgilendirmek amacıyla mütalaa sunan üçüncü taraftır.

Sevgililer veya anne ile bebek gibi çok yakın ilişkideki bireyler arasında benimsenen en küçük fiziksel mesafe bölgesidir.

Bireylerin karşılıklı olarak kişisel alanlarına rahatça girebilecekleri, derin bir duygusal yakınlık, aşinalık ve birbirini ayrıntılı düzeyde tanıma durumu.

Bireylerin diğerleriyle derin, anlamlı ve karşılıklı duygusal yakınlık kurma yönündeki sürekli motivasyonel eğilimi.

Bireylerin kişilerarası ilişkilerde yakınlıktan kaçınma, fiziksel veya duygusal olarak yakınlaşmaktan korkma ve sığ bağlar kurma eğilimidir.

Toplum tarafından sosyal olarak onaylanmayan, önemsenmeyen veya açıkça ifade edilmesine izin verilmeyen kayıp ve yas durumudur.

Bir çocuğun entelektüel gelişim ortamındaki yetersizlik derecesini; başarı beklentileri, keşif teşviki ve dil gelişimi gibi değişkenler üzerinden ölçen nicel göstergedir.

Quebec ve Maine'deki Fransız-Kanadalı oduncular arasında görülen, aşırı irkilme tepkisi, ekolali (ses yineleme), ekopraksi (davranış taklidi) ve ani komuta itaatçiliği ile karakterize kültüre özgü bir sendrom.

Yasadışı psikoaktif maddelerin doğrudan damar yoluyla (intravenöz) enjekte edilerek alınmasını ifade eden klinik ve sosyolojik bir argo terimdir.

Organizmanın bağışıklık sisteminin yanıtlarını düzenleyen ve bireyler arası doku uyumunu belirleyen gen kompleksidir.

En az iki hafta süreyle sürekli çökkün duygu durum ya da ilgi/zevk kaybının yanı sıra bilişsel, iştahsal ve somatik belirtilerin eşlik ettiği klinik dönemeç.

En az iki hafta süren, mani veya hipomani öyküsü olmaksızın sürekli çökkün duygu durum ve anhedoni ile karakterize, işlevselliği ciddi düzeyde bozan klinik tablodur.

Yürütücü işlevler, öğrenme, bellek ve sosyal biliş gibi alanlarda önceki işlevsellik düzeyine kıyasla belirgin bir gerilemeye yol açan, bağımsız günlük yaşam aktivitelerini sürdürme kapasitesini düşüren klinik sendromdur.

Bebeğin doğum kanalına baş yerine kalça veya ayakları öncelikli olarak gelecek şekilde konumlandığı ve bu pozisyonda doğurtulduğu obstetrik durum.