Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

İmmün Bozukluk

İmmune Disorder

Tanım

Bağışıklık sisteminin aşırı aktif, yetersiz, yanlış yönlendirilmiş veya düzensiz çalışmasıyla karakterize edilen geniş patolojik durumlar kategorisidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Eklem ağrıları, kronik yorgunluk ve düşük dereceli ateşle başvuran bir hastada, immün sistemin kendi eklem dokularındaki antijenleri yabancı olarak algılayıp saldırarak otoimmün bir bozukluk (örneğin romatoid artrit) tablosu sergilemesi klinik bir örnektir.

Derin Analiz

İmmün bozukluklar, immün sistemin homeostatik dengesini kaybetmesinin bir sonucudur. Genetik yatkınlıklar ve çevresel tetikleyicilerin karmaşık etkileşimiyle ortaya çıkar. Temelde dört ana kategoriye ayrılır: Otoimmün hastalıklar (öz-toleransın yitirilmesiyle host dokularının hasar görmesi), immün yetmezlik bozuklukları (savunma mekanizmalarının zayıflaması ve enfeksiyona yatkınlık), aşırı duyarlılık (hipersensitivite) reaksiyonları ve yüksek titrede otoantikor olmaksızın innate (doğuştan gelen) immün yolların disregülasyonuyla seyreden otoenflamatuar sendromlar. Klinik psikiyatri ve nörobiyoloji bağlamında, kronik immün disfonksiyonun nöroenflamasyon yoluyla depresyon, anksiyete ve bilişsel işlev bozukluklarına zemin hazırlayabileceği psikone İmmünoloji perspektifiyle incelenir.

Etimoloji

Latince 'immunis' (muaf, bağışık, vergiden veya hizmetten kurtulmuş) kelimesinden türetilen bağışıklık kavramı ile Eski Yunanca 'dus-' (bozuk, kötü, anormal) ve Latince 'ordo' (düzen, tertip) kelimelerinin birleşimiyle oluşan bozukluk kavramının sentezidir.

Karıştırmayın

Otoimmün hastalık (sadece immün sistemin kendi dokularına saldırdığı alt kümedir; immün bozukluk ise tüm spektrumu kapsar) ve immün yetmezlik (yalnızca sistemin zayıf çalıştığı durumu ifade eder, aşırı çalışmayı kapsamaz).