Ana içeriğe atla
Psikoloji Sözlüğüm LogoPsikoloji Sözlüğüm

Kavga Etme

Fighting

Tanım

İki birey arasında gerçekleşen doğrudan fiziksel saldırganlık eylemidir.

Örnek Vaka / Uygulama

Ergenlik dönemindeki iki bireyin okul bahçesinde sözlü tartışmanın ardından birbirlerini fiziksel olarak itmeleri ve yumruklaşmaları, APA tanımındaki doğrudan fiziksel saldırganlığa ve çatışma çözümünde sinyallerin başarısız olmasına net bir örnektir.

Derin Analiz

Evrimsel psikoloji ve etoloji bağlamında kavga etme, kaynak sınırlılığı, alan savunması ya da hiyerarşi mücadelesi gibi durumlarda ortaya çıkan adaptif bir hayatta kalma ve rekabet stratejisidir. Hayvanlar aleminde tehdit sergilemeleri ve boyun eğme sinyalleri gibi ritüelleşmiş iletişim biçimleri çatışmayı önlemeye çalışırken, bu sinyallerin yetersiz kaldığı noktalarda fiziksel çatışma (kavga) kaçınılmaz bir son çare olarak devreye girer. İnsan davranış bilimlerinde ise bu kavram, dürtü kontrol bozuklukları, öfke yönetimi problemleri ve sosyal öğrenme kuramları çerçevesinde incelenir. Nörobiyolojik düzeyde amigdalanın tetiklediği savaş ya da kaç tepkisinin (fight-or-flight) saldırganlık yönünü temsil eder ve prefrontal korteksin dürtü inhibisyonu kapasitesinin zayıfladığı durumlarda gözlemlenme sıklığı artar.

Etimoloji

Eski İngilizce 'feohtan' (savaşmak, boğuşmak) fiilinden türetilmiş olup, Proto-Cermenik kökenli *fehtanau* (mücadele etmek, vurmak) kelimesine dayanır.

Karıştırmayın

Saldırganlık (Aggression) ile sıklıkla karıştırılır; saldırganlık daha geniş bir kategori olup yıkıcı davranışlar, sözel düşmanlık ve pasif-agresif tutumları kapsarken, kavga etme (fighting) bunun doğrudan fiziksel ve iki taraflı eyleme dökülmüş alt kümesidir.