D

Başkalarına karşı empati ve duygusal desteğin belirgin bir şekilde eksik olmasıyla karakterize edilen psikolojik özellik.

Tehdit, kayıp, içsel çatışmalar veya özsaygı zedelenmesi gibi durumların tetiklediği psikolojik gerginlik ve huzursuzluk hali.

Depresyon veya yoğun anksiyetenin eşlik ettiği, mutizm (konuşmama) ile karakterize derin bir duygu ve irade yitim halidir.

Bireyin başa çıkma kapasitesini aşan, kontrol edilemeyen ve ezici bir yoğunluğa sahip ani duygu seli.

Bir tutum nesnesine eşlik eden duyguları, hisleri veya ruh hali durumlarını değiştirerek tutumu dönüştürmeye yönelik aktif çaba.

Verilen bir uyarıcıya karşı mutluluk, korku veya üzüntü gibi anlık ve gözlemlenebilir biçimde ortaya çıkan duygu temelli reaksiyon.

Bireyin içsel durumunu ve tutumlarını mevcut yaşam koşullarına göre yeniden biçimlendirerek içinde bulunduğu duruma uygun duygusal tepkiler verme ve kişisel kabul sağlama süreci.

Bebek ile ebeveyn veya bakım veren arasında duygusal eşzamanlılık yaratmak amacıyla duygulanımların karşılıklı olarak eşleşmesi süreci.

Bir uyarıcının veya deneyimin hoş (pozitif) ile nahoş (negatif) veya çekici ile kaçınılası arasındaki süreklilik ekseninde sahip olduğu öznel değer.

Danışanın duygu durum bozukluklarından kaynaklanan içsel çatışmalarını ve yıkıcı davranış kalıplarını kavrayarak tutum, duygu ve tepkilerini yeniden yapılandırmayı hedefleyen psikoterapi süreci.

Gelişim yıllarında, özellikle birincil bakım veren tarafından onay, sevgi, şefkat ve ilgi sağlayan yeterli kişilerarası bağların eksikliği.

Baskı altında birikerek patlamaya hazır hale gelen veya olumlu/olumsuz kutupsallık gösteren yoğun duygusal enerji durumu.

Duygusal bilgiyi algılama, anlama, akıl yürütme sürecine entegre etme ve hem bireysel hem delararası düzeyde duyguları düzenleme kapasitesidir.

Bireylerin kendi duygularını ve başkalarının duygularını anlama, ayırt etme, yönetme ve bu bilgileri düşünce ile eylemleri yönlendirmede kullanma kapasitesini ölçen niceliksel indeks.

Bir tutumun duygusal ve bilişsel temellerinin birbirleriyle ne derece evaluatif uyum içinde olduğunun derecesidir.

Duygusal bir yaşantının düşünce veya zihinsel imgeyle bütünleşerek kalıcı bir psikolojik şema oluşturması.

Bir tutumun duygusal temeli ile genel değerlendirmesi arasındaki değersel uyum derecesi.

Bir bireyin, deneyimlenen duygulanımın kalitesinden (pozitif veya negatif olmasından) bağımsız olarak, duyguları yaşama ve dışa vurma derecesi ile reaktivite yoğunluğudur.

Bilinen duyu kanallarının hiçbirini kullanmaksızın dışsal olayların farkında olunduğu iddia edilen paranormal algı biçimidir.

Farklı duyu modalitelerinden gelen ayrı bilgilerin beyinde koordine edilerek tutarlı ve bütünleşik tek bir deneyime dönüştürülmesi süreci.

Bilinen beş duyu organının doğrudan katılımı olmaksızın, çevreden veya başka bir zihinden bilgi edinme iddiasını içeren paranormal bir algı türü.

Bireylerin duygu, tutum, değer, inanç ve motivasyon gibi psikolojik ve duyuşsal tepki kalıplarını organize eden öğrenme ve davranış alanıdır.

Bloom'un eğitim hedefleri taksonomisinde, öğrenmenin düşünceler, duygular ve davranışlar arasındaki ilişkiye odaklandığı yapılandırılmış programlar bütünüdür.

Gerçekliğin ya da zihin-beden ilişkisinin birbirinden bağımsız iki temel töz veya alandan oluştuğunu savunan felsefi ve bilimsel görüş.

İnsanın varoluşunu sadece pasif bir durum değil, çevreyle sürekli etkileşim, anlam arayışı ve yönelim içeren dinamik bir eylemsellik olarak tanımlayan varoluşçu kavram.

Varoluşçu psikolojide, insan bireyin 'dünyada-oluş' sınırlarını ve ontolojik kısıtlamalarını, özellikle fedakar sevgi ve aşkın deneyimler aracılığıyla aşma potansiyelidir.

Bir deneysel durumun, katılımcıların günlük yaşamda karşılaştıkları doğal koşullara ve olaylara benzeme derecesidir.

Bir faaliyeti veya eylem dizisini tetikleyen, genellikle fizyolojik yoksunluklar veya olumsuz uyaranlar tarafından oluşturulan genelleştirilmiş bir hazır olma durumu.

Bir organizmanın, açlık veya susuzluk gibi farklı psikolojik, duygusal ve fizyolojik ihtiyaçları birbirinden ayırt etme ve tepkilerini buna göre yönlendirme kapasitesi.

Motive edilmiş davranışların temel amacının, homeostatik bozulmadan kaynaklanan bir dürtü durumunu azaltmak ve organizmada dengeyi yeniden kurmak olduğunu savunan öğrenme kuramı.