Araştırma Yöntemleri ve İstatistik

Araştırma, veri toplama ve istatistiksel modelleme süreçlerinde incelenen, ölçülen ve hakkında çıkarım yapılan en küçük temel gözlem birimidir.

Bir araştırmanın nasıl yürütüleceğini, verilerin hangi yöntemle toplanacağını ve değişkenlerin nasıl kontrol edileceğini belirleyen yapısal plandır.

Bilimsel araştırmalarda kitaplar, dergiler, tarihsel belgeler ve depolarda halihazırda bulunan diğer mevcut kayıt veya verilerin kullanılması.

Doğal bir sürecin veya gerçeğin yansıması olmayıp, kusurlu araştırma tasarımı, analitik hatalar veya metodolojik müdahaleler sonucunda yapay olarak ortaya çıkan deneysel bulgu.

Verilerin toplandığı çevresel koşulların ve bu koşulların gözlenen birimler üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesine dayanan araştırma yöntemi.

Herhangi bir deneysel müdahale veya manipülasyon uygulanmadan önce katılımcının davranışının, fizyolojik durumunun veya performansının gözlemlenip kaydedildiği ilk ölçümdür.

Değişkenleri manipüle etmeden veya neden-sonuç ilişkisi kurmadan, mevcut durumları, özellikleri veya değişkenler arasındaki ilişkileri haritalandırmayı amaçlayan ampirik bir araştırma yöntemidir.

Araştırmacının, anakütleyi temsil ettiğine dair istatistiksel bir kanıt olmaksızın, ulaşılması kolay ve hazır birbiriyle ilişkisiz birimleri keyfi olarak seçtiği olasılıksal olmayan örnekleme yöntemidir.

Katılımcıların incelendiklerinin veya gözlemlendiklerinin farkında olmadığı, böylece talep karakteristiklerini ve sosyal istenirlik yanlılığını ortadan kaldıran araştırma ölçüm yöntemidir.

Farklı katılımcı gruplarının bağımsız değişkenin farklı düzeylerine rastgele atandığı ve her grubun yalnızca tek bir deneysel koşula katıldığı araştırma deseni.

Sözel, görsel veya yazılı materyallerdeki temaların, fikirlerin veya kavramların frekansını belirleyerek yapılan sistematik ve nicel bir inceleme yöntemidir.

Yalnızca iki olası sonuçtan birinin gerçekleşebildiği tekil bir deneysel gözlem veya test birimidir.

Bir deneyde, bağımlı değişken üzerinde etkisi incelenen bağımsız değişkenden ayrı tutulamayan, sonuçları manipüle ederek nedensellik bağını belirsizleştiren dışsal faktör.

İki veya daha fazla bağımsız değişkenin gruplar arasında eş zamanlı olarak değişmesi nedeniyle, bağımlı değişken üzerindeki etkilerinin birbirinden ayrılamadığı deneysel karşılaştırma.

Deneysel çalışmalarda uygulama sırası, yorgunluk veya öğrenme gibi dışsal değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak için kullanılan metodolojik kontrol stratejisidir.

Deneysel veya yarı deneysel araştırmalarda, müdahale grubunun sonuçlarını kıyaslamak amacıyla kullanılan ve aktif manipülasyona maruz kalmayan temel denek kümesi.

Daha önce elde edilmiş bir araştırma bulgusunu, orijinal çalışmadakinden farklı operasyonel tanımlar, ölçüm araçları veya deneysel yöntemler kullanarak test etme süreci.

Farklı yaş veya gelişim düzeylerindeki bireylerin tek bir zaman diliminde karşılaştırıldığı nicel bir araştırma yöntemidir.

Verilerin tek bir zaman kesitinde farklı katılımcı gruplarından toplandığı nicel araştırma ve örnekleme stratejisi.

Bir araştırmanın bulgularının, araştırılan faktörden mi yoksa kontrol edilemeyen dış değişkenlerden mi kaynaklandığını doğrulamak amacıyla tasarlanan ikincil deney.

Deneysel çalışmalarda, bağımsız değişkenin etkisinden arındırılmış referans sağlayan ve deneysel grupla karşılaştırma yapılmasına imkan tanıyan denek topluluğu.

Deneysel araştırmalarda, üzerinde çalışılan bağımsız değişkenin (müdahale veya tedavinin) uygulanmadığı, böylece temel çizgi (baseline) verisi sağlayan standart durum.

Mantıksal ya da ampirik bir soncun veya olayın bağımlı olduğu öncül durum; deneysel araştırmalarda manipüle edilen bağımsız değişken kategorisi.

Bir müdahalenin veya bağımsız değişkenin etkisini ölçmek amacıyla, katılımcılara uygulamanın hem hemen öncesinde hem de sonrasında yapılan ölçümlerin alındığı temel deneysel araştırma deseni.

Bir araştırmacının kullandığı yöntem veya yaklaşımların, araştırmanın (açık veya örtük olarak) iddia ettiği önem ve anlam ile tutarlılık derecesi.

Korelasyonel araştırmalarda iki değişken arasında bir ilişki olduğunu bilinmesine rağmen, hangisinin neden hangisinin et olduğunun saptanamaması durumu.